Wśród spekulantów zdecydowany prym wiedzie tak zwany „Spot Market”, czyli rynek kontraktów natychmiastowych (rynek, na którym zawiera się umowy o natychmiastowe dostawy walut obcych, przy czym "natychmiast" znaczy w ciągu 48 godzin. Kursy walutowe, po których zawierane są takie transakcje, publikują codzienne gazety. Kursy te nazywają się kursami natychmiastowymi – spot rate). Zlecenia składane tam na dostawy określonych ilości walut są wykonywane natychmiast, a późniejsze zmiany kursu waluty w czasie wpływają na wartość kontraktu w czasie rzeczywistym. Spot Market jest najbardziej popularnym rynkiem platform brokerskich udostępnianych przez internet.
Oprócz rynku kontraktów natychmiastowych istnieje jeszcze „Forward Market” na którym dokonuje się tzw. „Transakcji Terminowych” (transakcje kupna-sprzedaży towarów, dewiz, walut lub papierów wartościowych z dostawą i zapłatą po określonym terminie (późniejszym niż zawarcie umowy) oraz według cen (kursów walutowych) ustalonych z góry. Transakcje terminowe przeprowadzane są zwykle na giełdach w przypadku towarów i papierów wartościowych oraz w bankach w przypadku dewiz. Rozróżnia się transakcje terminowe bezwarunkowe i warunkowe. W przypadku transakcji bezwarunkowych partnerzy zobowiązani są do bezwzględnego dostarczenia przedmiotu transakcji w terminie kontraktowym, a w przypadku warunkowych każdy z kontrahentów może odstąpić od kontraktu, wypłacając partnerowi odpowiednią kwotę zwaną premią. Ta forma handlu jest często spotykana na rynkach takich towarów, jak nie przetworzona żywność czy surowce. Korzyścią z punktu widzenia odbiorcy jest zapewnienie sobie dostawy po znanej cenie. Dostawca ma natomiast zagwarantowany zbyt, również po znanej cenie. Jeśli jedna ze stron źle prognozowała ruchy cen na rynku to oczywiście poniesie starty, ale w zamian za bezpieczeństwo) . Tutaj waluty dostarczane są w określonym momencie w przyszłości po cenie ustalonej obecnie. Z tego rynku korzystają eksporterzy i importerzy obliczając rzeczywiste koszty eksportowanych i importowanych w przyszłości towarów względem zmian kursów walut. Zmniejszają w ten sposób ryzyko kursowe w swojej działalności.
Rynek Opcji - istniejący w ramach giełdy papierów wartościowych rynek, na którym dokonywane są transakcje kupna oraz sprzedaży opcji walorów, tj. uprawnień do wykupienia lub sprzedania, po wyznaczonej z góry cenie, opiewających na nie pakietów papierów wartościowych lub dewiz . Rynek ten stanowiący pierwotnie element giełdy papierów wartościowych występuje również w przypadku forexu.
Przedmiotem niniejszej pracy jest jednak tylko rynek kontraktów natychmiastowych „Spot Market” jako najbardziej dynamiczny i popularny wśród początkujących i zaawansowanych uczestników rynku. Wśród internetowych platform brokerskich, serwisów i literatury dotyczącej forex, forex utożsamiany jest przede wszystkim do rynku „Spot”. Wbrew przyjętym stereotypom, gra giełdowa nie jest skomplikowana ani zarezerwowana dla profesjonalnie szkolonych maklerów. Dziś również niepotrzeba ogromnego kapitału aby zaistnieć na niej tak, jak było kiedyś. W pierwszym rozdziale wspomniano, iż kapitał rzędu 100 – 300 USD jest w zupełności wystarczający na rozpoczęcie gry na żywo. Kwestia ta ponownie rozbija się o skalę. Najmniejszą jednostką, którą można kupić lub sprzedać jest 10.000 jednostek danej waluty, zwane jednym lotem (z ang. lot – ilość). Takie ilości pieniędzy faktycznie są wymieniane za sprawą platformy brokerskiej. Platforma brokerska umożliwia zaciągnięcie swojego rodzaju kredytu na taką ilość pieniędzy zabezpieczonego depozytem uprzednio wpłaconym na konta firmy. Pobranie takiego kredytu odbywa się automatycznie i nie wymaga żadnej interwencji grającego. Trwa to kilka sekund. Platforma oblicza zmiany kursu oraz wpływ tej zmiany na ów kredyt, a ewentualne straty czy zyski z tego tytułu doliczane są lub są odliczane od stanu depozytu. Gdy gracz odnosi straty powodujące zejście poniżej minimalnego depozytu na koncie wszystkie tranzakcje zostają sfinalizowane tak aby uniemożliwić zadłużanie się. Jest to sposób brokera na zabezpieczanie się przed ponoszeniem strat, które mogłyby być niemożliwe do wyegzekwowania od gracza. Należy jednak zwrócić uwagę, że możliwa jest sytuacja (np. Wojna), w której pwstanie debet na koncie i gracz będzie musiał wyrównać dług u brokera. Ze względu na takie sytuacje, gdzie mimo zabezpieczeń bilans rachunku spada do wartości ujemnej, w umowie z brokerem znajdują się warunki mówiące o konieczności regulowania powstałych strat. Jeśli jednak gracz handluje w stabilnych walutach szanse na powstanie debetu są niewielkie (porównując z innymi rynkami).
Na kontach “mini” na wzięcie kredytu o wartości 10.000 Euro potrzebne jest zabezpieczenie o wartości 50 dolarów. Gdy kredyt zostaje oddany (pozycja zostanie zamknięta) to powyższe 50 dolarów zabezpieczenia zostaje oddane.
Ryzyko kursowe (exchange risk) – możliwość poniesienia straty lub osiągnięcia zysku w rozliczeniach transakcji handlowych lub operacji finansowych w walutach obcych wskutek dewaluacji lub rewaluacji waluty, wahań kursów walut i stóp procentowych na rynkach zagranicznych. W przypadku dewaluacji, spadku kursu walutowego, bądź obniżki stopy procentowej posiadacze avoirów w danej walucie mogą ponieść stratę. Ryzyko kursowe pojawia się zwłaszcza wówczas, gdy występują kursy płynne, kształtowane przez popyt i podaż walut. Każdy eksporter jest zainteresowany wyborem waluty stabilnej, aby po dokonaniu transakcji i zainkasowaniu należności mógł kupić inne waluty bez straty na kursie. Na ryzyko kursowe narażone są także banki przeprowadzające operacje walutowo-dewizowe. Ryzyko to wynika ze zmiany kursu walut, w których przechowywane są depozyty i udzielane kredyty. Jeśli w okresie, na jaki bank udzielił kredytu dewizowego, spadnie kurs waluty, bank poniesie stratę (ujemna różnica kursowa).
Ryzyko inwestowania (investment risk) – sytuacja, w której przychody z danej inwestycji nie są z absolutną pewnością przesądzone, niemniej można określić zestaw alternatywnych wielkości tych przychodów oraz odpowiadające im prawdopodobieństwo ich uzyskania. Zdaniem V. Joga i C. Suszyńskiego "przedsięwzięcie inwestycyjne obarczone ryzykiem to takie, dla którego znany jest jedynie pewien rozkład spodziewanych przychodów. Może być on oszacowany na bazie obiektywnie lub subiektywnie określonego prawdopodobieństwa". Decyzje inwestycyjne z reguły obarczone są ryzykiem i podejmowane są na podstawie subiektywnie określonego prawdopodobieństwa, wynikającego z oceny przez decydenta szans na spodziewane zyski, bądź straty. Ryzyko towarzyszy każdemu na każdym kroku więc również przy inwestowaniu. Nie należy go ani ignorować ani demonizować. Ryzyko jest składnikiem życia i tak powinno być również traktowane podczas gry giełdowej. Na giełdzie walutowej tak jak i na każdej innej giełdzie obecne jest ryzyko. Tu oczywiście ryzykiem są objęte środki, którymi się obraca. Czym się różni ryzyko giełdowe od innych typów ryzyka? Ryzyko giełdowe jest bardzo jasno zdefiniowane. To gracz decyduje, jakie środki chce poddać ryzyku i na jak długi okres czasu.
Spread – nazwa pochodząca z języka angielskiego i w dosłownym tłumaczeniu znaczy “rozstaw”. W tym miejscu znaczy jednak różnicę między ceną kupna i ceną sprzedaży danych par walutowych. Przykład: na tablicy w kantorach pokazana jest cena kupna i sprzedaży danej waluty w stosunku do złotówek. Różnica to pewna ilość groszy, które są marżą właściciela kantoru. Ta pewna ilość groszy to spread czyli rozstawa pary waluta/złoty ceny kupna i sprzedaży.
Podobna sytuacja jest na forexie, lecz w dużo mniejszej skalo, owa marża, liczona w pipsach , jest obecna na każdej platformie brokerskiej. Im jest marża niższa tym platforma brokerska jest tańsza. Właśnie ze spreadu są czerpane zyski brokerów.
Dźwignia (nazwa angielska – levarage) to narzędzie wspomniane powyżej, które daje możliwość kontrolowania małą sumą pieniędzy pozycji o znacznie większej wartości. Dźwignia jest to relacja pomiędzy kapitałem o stałym oprocentowaniu pożyczonym przez firmę brokerską (kredytem) a wartością zainwestowanego kapitału (depozytem).
Przykład: Dźwignia relacji 200:1 jest standardową dźwignią dla kont “mini”. Oznacz ona tyle, że wpłacając firmie brokerskiej kaucję wysokości 50 dolarów gracz może zakupić np. 10.000 euro. W ten sposób za 300 dolarów (minimum na koncie mini) gracz może otworzyć pozycję wartą 60.000 euro. Wszystko dzieje się automatycznie – po otwarciu pozycji z konta gracz odliczana jest automatycznie kaucja, która po zamknięciu pozycji jest zwracana.
Loty są to jednostki określające minimalną ilość danej waluty, które można wykupić na danej platformie brokerskiej i w danym typie konta. Zazwyczaj jest to dla kont mini 10.000 jednostek a dla kont standardowych 100.000 jednostek waluty. Przy powyższej dźwigni (200:1) za jeden lot (10.000) na koncie mini kaucja wyniesie 50 dolarów a na koncie standardowym (100:1) gdzie 1 lot wynosi 100.000, kaucja wyniesie 1000 dolarów.
Pozycje to nic innego jak kupione lub sprzedane loty. Ilekroć gracz decyduje się na zakup bądź sprzedaż lotów danych par walutowych, tyle razy otwiera nowe pozycje. Jeśli została zakupiona lub sprzedana pewna ilość lotów i są one poddawane zmianom kursu, to jest pozycja otwarta. Będzie ona otwarta do czasu aż gracz nie otworzy takiej samej pozycji przeciwnej (jeśli był zakup to sprzedaż a jeśli sprzedaż to zakup). Przeciwne pozycje znoszą się nawzajem. Wyjątkiem jest hedging )czyli opcja oferowana przez niektóre platformy brokerskie, która oznacza możliwość otwierania przeciwnych pozycji bez ich znoszenia (zamykania). Zamyka się je odpowiednimi przyciskami na platformie). Zamknięta pozycja to taka, która została już zniesiona przez inną pozycję, przeciwną lb zamknięta za pomocą odpowiedniego przycisku (tzw. Przycisk “square” lub też nazywany “close”). Rozróżnia się dwa rodzaje pozycji – krótkie i długie. Pozycja krótka to pozycja sprzedaży a pozycja długa to pozycja kupna.
Przykład: Na koncie mini o powyższych warunkach gracz sprzedał 9 lotów USD/CHF. Posiada więc otwartą pozycję krótką USD/CHF na -90.000. Następnie zakupił 9 lotów USD/CHF – otworzył pozycję długą na +90.000. Pozycje są przeciwne a więc się znoszą (platforma bez hedging). Gracz niema w tej chwili żadnych otwartych pozycji.
Limity “Stop-loss” i limity zysków. Nikt nie jest w stanie obserwować giełdę przez 24 godziny na dobę i śledzić zmiany kursów. Mając otwarte pozycje przez okres godzin, dni czy tygodni należy się zabezpieczyć przed szybkimi i nieoczekiwanymi zmianami kursów w momencie gdy gracz nie jest przy komputerze. Chodzi o to, aby w przypadku gdy otwarta pozycja podczas nieobecności gracza, gdy przyjmie zadowalający poziom, zamknęła się lub też aby zamkneła się gdy osiągnie założony najniższy do przyjęcia poziom i aby nie przynosiła dodatkowych strat.
Do takiej kontroli kursów służą zamówienia (order), które zwalniają gracz z konieczności ciągłego i nieprzerwanego obserwowania sytuacji na rynku. Można zlecać wykonywanie określonych transakcji przy określonych warunkach, a platforma wykonuje te transakcje automatycznie. Do automatycznego zamknięcia otwartej już transakcji służą tak zwane limity czyli zamówienia na transakcje przy określonym kursie. Generalnie są dostępne dwa limity: stop-loss – służący do zamykania pozycji przy określonych stratach, jeśli kurs pójdzie nie po myśli gracza, oraz limit zysku – służący do zamykania pozycji przy określonych zyskach.
Te dwa limity to bez wątpienia najważniejsze funkcje platformy i narzędzia podczas gry, gdyż służą do kontrolowania pozycji, której gracz nie jest w stanie kontrolować samodzielnie przez 24 godziny na dobę. Poziom kursu, przy których należy stawiać powyższe limity zależy tylko i wyłącznie od przyjętej przez gracza strategii handlowania, jednak należy zawsze pamiętać o kilku zasadach ich umieszczania. Limit “stop-loss” powinien być mniejszy niż limit zysków. Chodzi o to, aby zwiększyć szansę, prawdopodobieństwo, uzyskiwania zysków w dłuższym okresie czasu. Jeśli limit stop-loss jest X razy bliżej punktu w którym otwarto pozycję, niż limit zysków, to na jedną dobrą pozycję (tą, na której gracz zarobi) można tracić w X razach kolejnych pozycji otwartych błędnie, ażeby ciągle nie ponosić strat w ogólnym rozrachunku. Proporcje ustawianych limitów zależą oczywiście tylko od handlującego gracza, jednak powyższa zasada powinna być brana pod uwagę przez każdego. Na błędnie otartych pozycjach (co będzie się zdarzać na wszystkich platformach i w każdej przyjętej strategii) gracz powinien tracić mniej niż zarabia na pozycjach otwartych we właściwych kierunkach.
Typy zamówień. Zamówienia to rzecz ułatwiająca grę. Platforma wykonuje za gracza automatycznie wcześniej zadane zlecenia – jest to sposób w jaki gracz zleca platformie wykonanie określonych operacji bez ego asysty, jeśli kurs osiągnie interesujący poziom. Przy każdym zamówieniu należy ustalić, której pary walutowej ono dotyczy, jaki jest jego charakter, wielkość i kiedy ma zostać unieważnione (expiry – są do wyboru “end of day” czyli zlecenie anuluje się automatycznie pod koniec dnia lub “good till cancel” czyli zlecenie będzie aktywne aż się wypełni albo zostanie anulowane przez gracza).
Na górę strony « Kolejna | Następna »»
Wszelkie kopiowanie materiałów z niniejszej strony bez zgody właścicieli portalu zabronione. Jeśli chcesz umieścić fragmenty niniejszej pracy na swojej stronie - skontaktuj się z nami!
Najnowsze
Popularne
Zgłoś swój pomysł
Bierz czynny udział w rozwoju portalu. Powiedz, jak jeszcze moglibyśmy go ulepszyć. Więcej 
USD
EUR
CHF
GBP
Edukacja młodego inwestora
Słowniki biznesowy
Inwestowanie alternatywne
Ucz się w sposób łatwy i przyjemny, nie odchodząc od monitora. 
Notowania warszawskiej GPW on-line. Sposoby na skuteczne inwestycje.